قصد بارداری
دوره اول بارداری
دوره دوم بارداری
دوره سوم بارداری
نوزادی
کودکی

زایمان طبیعی

زایمان طبیعی
چکیده این مطلب : انتشار : 1397/05/31 0 نظر 255 بازدید

زایمان طبیعی

زایمان طبیعی یکی از بهترین انواع زایمان است ولی تا حدودی ترس هم طبیعی است در اینجا ما شما را با مراحل این نوع زایمان آشنا می کنیم

زایمان طبیعی


 بیشتر مادران باردار در طول 40 هفته بارداری، مدام به زایمانی که در پیش دارند فکر می‌کنند. اگر این اولین زایمان شماست، شاید تولد نوزاد برای‌‌تان امری ترسناک به نظر برسد. حتی اگر قبلاً هم فرزندی داشتید، باز هم تا زمان تولد نوزاد زیبای‌تان، ترس و نگرانی خواهید داشت. داشتن آگاهی در مورد زایمان و روش‌هایی که می‌تواند به زایمان بهتر، کمک کند بسیار مفید است.
 رایج‌ترین روش زایمان البته زایمان طبیعی یا واژینال است . احتمالاً این نوع زایمان را که پزشکان آن را زایمان خود به خود می‌خوانند تجربه خواهید کرد و این روش بدان معناست که نوزاد در نتیجه‌ی هل دادن با زور و تلاش شما به جلو در کانال تولد و بدون نیاز به هیچ کمک یا دخالتی از واژن بیرون می‌آید و متولد می‌شود. اگر در حین زایمان طبیعی به کمی کمک نیاز داشته باشید، ممکن است از فورسپس با دستگاه مکنده استفاده شود. به زایمانی که نوزاد به کمک ابزار بیرون کشیده می‌شود زایمان طبیعی با ابزار کمکی گفته می‌شود. هر دوی این زایمان‌ها را توضیح خواهیم داد. 

                                                 زایمان طبیعی


 شمایی کلی از جریان زایمان


در طول اولین مرحله‌ی زایمان، دهانه‌ی رحم باز می‌شود و معمولاً کیسه آب پاره می‌شود. وقتی رحم به طور کامل یعنی حدود 10 سانتی‌متر باز شد، به پایان مرحله‌ی اول زایمان نزدیک می‌شوید و آماده‌ی ورود به مرحله‌ی دوم زایمان می‌شوید که همان جلو راندن نوزاد در کانال تولد با کمک زور و فشار و در نهایت خارج شدن از رحم است. در پایان مرحله‌ی اول زایمان، ممکن است فشار سخت و کشنده‌ای را در مقعد حس کنید و همچنین مدام احساس نیاز به دفع مدفوع داشته باشید. این حس با افزایش شدت انقباضات، شدیدتر می‌شود، زیرا سر رو به پایین نوزاد، در حین عبور از کانال تولد به اعضای کناری واژن فشار بسیار زیادی وارد می‌کند.

حتما بخوانید: مشکلات رشد جنین

بی حسی موضعی در زایمان طبیعی


 اگر از بی‌حسی نخاعی بهره بگیرید، ممکن است این فشار را حس نکنید یا فشار کمتری بر اندام تحتانی وارد شود. اگر این فشار شدیدی را که توضیح دادیم در حین زایمان طبیعی حس کردید، یعنی دهانه رحم در حال باز شدن کامل است و زمان بیرون راندن کامل نوزاد و تولد فرا رسیده است. پزشک با انجام معاینه‌ی داخلی، می‌تواند بازشدن کامل دهانه‌ی رحم را تأیید کند و به شما بگوید که با زور خود، برای بیرون راندن نوزاد تلاش کنید.
 اینکه پزشک یا ماما چگونه شما را در حین زایمان راهنمایی، کمک و هدایت می‌کنند، در هر بیمارستان متفاوت است. مسئله‌ی مهم این است که شخصی در کنار شماست که می‌تواند در روند زایمان کمک‌تان کند. 
گاهی ممکن است در حالی که سر نوزاد هنوز بالای لگن است، دهانه‌ی رحم کاملا باز شده باشد. در این حالت، پزشک ممکن است بخواهد تا زمانی که انقباضات موجب پایین آمدن بیشتر سر نوزاد شود صبر کنید و فشار نیاورید.


تولد و بیرون آوردن نوزاد


 بیرون راندن نوزاد می‌تواند در کمتر از نیم ساعت هم انجام شود، معمولاً یک ساعت و نیم تا دو ساعت طول می‌کشد. اما اگر این دومین زایمان‌تان باشد، این زمان کوتاه‌تر می‌شود. به علاوه این زمان به درشتی نوزاد و حالت قرارگیری او در رحم یا اینکه بی‌حسی نخاعی انجام داده‌اید یا خیر بستگی دارد ) بیرون راندن نوزاد دومین مرحله‌ی زایمان است.


 در چند حالت می‌توانید زایمان طبیعی و عمل بیرون راندن نوزاد را انجام دهید. متداول‌ترین حالت زایمان طبیعی به حالت لیتوتومی معروف است

                                                        زایمان طبیعی


حالت‌هایی که می‌توانید در زایمان طبیعی برای تولد نوزاد انتخاب کنید.


 که در آن زانوهایتان را به داخل و به سمت سینه‌ی خود خم می‌کنید و چانه‌تان را به سینه می‌چسبانید. در واقع باید سعی کنید حالت بدن‌تان به شکل یک C در آید. این حالت قرارگیری خوشایندترین حالت نیست؛ اما راحت‌ترین وضعیت زایمان به شمار می‌آید، چرا که به رحم و مثانه کمک می‌کند به هنگام زایمان در یک ردیف قرار بگیرند.
 دیگر حالات قرارگیری برای زایمان حالت زانو – قفسه‌ی سینه و چمباتمه زدن یا سرپا نشستن است. فواید حالت سرپا نشستن این است که در این حالت جاذبه‌ی زمین هم در بیرون آمدن نوزاد کمک می‌کند و ضرر آن این است که شاید در اثر طولانی قرار گرفتن در این حالت خیلی خسته شوید و همچنین تجهیزات و دستگا‌ه‌های نمایش و کنترل یا سرم، خیلی دست و پاگیر شود. حالت زانو – قفسه‌ی سینه یا همان چهار دست و پا قرار گرفتن روی زمین به هنگام زور زدن برای تولد نوزاد، از دیگر حالت‌های زایمان طبیعی است که به خصوص اگر سر نوزاد در کانال تولد چرخیده باشد، بسیار راحت‌تر از دو حالت دیگر است و این روش زایمان برای این مورد بسیار مفید است. حالت چهار دست و پا (با زانو) قرار گرفتن روی زمین برای مدت طولانی ممکن است برای خیلی از خانم‌ها سخت و ناراحت‌کننده باشد. انتخاب حالت و وضعیتی که احساس خوشایند و کارآمدتری داشته باشد، به کمی امتحان و تمرین قبلی نیاز دارد.

حتما بخوانید: آزمایش سندرم دان در بارداری


اگر متوجه شدید در روش زایمانی که انتخاب کرده‌اید هیچ پیشرفتی نمی‌کنید، حالت دیگری را امتحان کنید. 
زمانی که انقباضات شروع شد، پزشک احتمالاً به شما می‌گوید که نفس‌های عمیقی بکشید. سپس هوای تمیز را مجددا به داخل ریه‌هایتان بکشید و آن را حبس کنید و زور بزنید. بکوشید فشار و زوری که وارد می‌کنید به سمت مقعد یا فاصله‌ی بین مقعد و واژن‌تان (میاندوراه) باشد. خیلی عضلات واژن و مقعدتان را منقبض نکنید. به گونه‌ای زور بزنید که گویی می‌خواهید مدفوع کنید. نگران یا مضطرب نشوید. اگر در حین این زور زدن‌ها کمی مدفوع از شما خارج شد (در این حالت ماما یا پرستاران فوراً آن را تمیز می‌کنند)، دفع مدفوع امری استثنایی نیست، بلکه کاملا طبیعی است 


دیده شدن یا دیده نشدن


برخی از شوهران دوست دارند به هنگام تولد نوزادشان در اتاق زایمان حضور داشته باشند و تمام مراحل را ببینید و برخی دیگر حتی از بودن در اتاق زایمان هم احساس ناراحتی می‌کنند. به همین ترتیب، برخی خانم‌ها دوست دارند همسران‌شان در صورت امکان در کنارشان حضور داشته و شاهد همه چیز باشند و برخی دیگر ترجیح می‌دهند همسران‌شان در چنین شرایطی آن‌ها را نبینند. نظر خود را در مورد حضور همسرتان در طی روند زایمان با او در میان بگذارید تا هر دو احساس آرامش بیشتری پیدا کنید. آخرین چیزی که شما و همسرتان باید در نظر داشته باشید، این است که کاری کنید این لحظه‌ی زیبای تولد به جای نگرانی و اضطراب به لحظه‌ی شادی و لذت تبدیل شود.
 و پرستارانی که در کنار شما هستند، بارها این مسئله را دیده‌اند، در حقیقت این موضوع نشان می‌دهد که به درستی نوزاد را به جلو و بیرون از بدن خود هدایت می‌کنید و هل می‌دهید، بنابراین به شما تبریک می‌گوییم. تلاش برای جلوگیری از خروج مدفوع فقط مانع از زور زدن مناسب و بیرون راندن نوزاد می‌شود. 


سعی کنید هر فشار یا زور ده ثانیه طول بکشد. بسیاری از ماماها تا ده می‌شمرند یا در صورت حضور همسر از او می‌خواهند تا ده بشمرد. پس از اتمام شمارش، نفسی را که در حین زور زدن حبس کرده بودید آزاد کنید و مجددا نفس عمیق دیگری بکشید و هوا را در سینه حبس کنید و ده ثانیه‌ی دیگر زور بزنید. احتمالاً در طی هر انقباض و درد سه مرتبه می‌توانید زور بزنید و البته این به طول انقباضات رحم هم بستگی دارد.
 پدرها آگاه باشید که عمل زایمان کار بسیار دشواری برای همسر شماست. هر کاری که می‌خواهید انجام دهید اما کاری را که شوهر همکار ما انجام داد را نکنید. او در طول مدت زایمان مدام در زمان زور زدن‌ها تا شماره‌ی ده برای همسرش می‌شمرد، اما پس از نود دقیقه تلاش، برای تنوع، سعی کرد عدد یک تا ده را به روسی بشمرد تا همسرش کمی سرگرم شود. اما این نه تنها برای همسرش سرگرم کننده و خنده دار نبود، بلکه بعد از اینکه شوهرش به او دقیقا توضیح داد که چه می‌گوید و چه می‌کند هم، چندان از این کار خوشش نیامده بود. به خاطر داشته باشید که تمام توجه شما باید به همسرتان و امر مهم تولد نوزاد باشد و نه مزه‌پرانی و ایجاد سرگرمی و تنوع یا مسائل دیگر.

                                                    زایمان طبیعی
 در فاصله‌ی بین انقباضات، تمام تلاش خود را برای برقراری آرامش در بین انقباضات انجام دهید و به خوبی استراحت کنید تا بتوانید برای انقباض بعدی تجدید قوا کنید. شاید دوست داشته باشید پرستار یا همسرتان در این فاصله به شما تکه‌های یخ بدهد یا پارچه‌ی نمداری را روی پیشانی‌تان بگذارد.
 پس از عبور نوزاد از کانال تولد، سر او در نتیجه‌ی تلاش شما کمی بیرون می‌آید و نمایان می‌شود. به این مرحله ظاهر شدن فرق سر (crowning) گفته می‌شود. اما با انقباض بعدی ممکن است مجددا سر نوزاد ناپدید شود و به عقب و داخل کانال تولد برگردد. این واکنش طبیعی است. با هر زور و فشار نوزاد مقدار زیادی به بیرون و جلو می‌آید و مجددا کمی به عقب برمی گردد.

حتما بخوانید: جوش و خارش های دوران بارداری


اپیزیوتومی (فرج بری)


 کمی قبل از تولد، سر نوزاد موجب تورم و باد کردن ناحیه‌ی پرینه (ناحیه‌ای بین واژن و مقعد) می‌شود و پوست این ناحیه و اطراف واژن را کاملا می‌کشد. زمانی که سر نوزاد به سمت دریچه‌ی باز واژن می‌آید، ممکن است بافت‌های پشتی خود را پاره کند، یعنی قسمتی از زیر سوراخ واژن و گاهی این پارگی می‌تواند تا مقعد ادامه یابد. به منظور کاهش پارگی پوست مناطق اطراف یا عضلات پرینه، پزشک ممکن است اپیزیوتومی انجام دهد، یعنی خود یک برش کوتاه در ناحیه‌ی پشت دریچه‌ی واژن یعنی فاصله بین واژن و مقداری مانده به مقعد ایجاد می‌کند تا سر نوزاد فضای کافی برای بیرون آمدن داشته باشد و پارگی‌های بیشتر و نامناسب ایجاد نشود. تصمیم‌گیری برای انجام اپیزیوتومی معمولاً از سوی پزشک و کمی قبل از خروج نوزاد و زایمان نهایی انجام می‌گیرد. (برای آشنایی بیشتر به کادر خاکستری «مادران باردار می‌پرسند» رجوع کنید). اگرچه برش فرج امکان پارگی‌های شدید را کاهش می‌دهد اما تضمین نمی‌کند که دچار آن نخواهید شد (یعنی برشی که برای اپیزیوتومی انجام شود، ممکن است حتی قبل از آن که سر بچه بیرون بیاید، پارگی ایجاد کند). معمولاً اپیزیوتومی در خانم‌هایی انجام می‌شود که زایمان نخست آن‌هاست، چرا که در زایمان‌های بعدی به دلیل کشیده‌تر شدن فرج و بازتر شدن دهانه‌ی واژن نیاز کمتری به بریدن وجود دارد.


 درست کمی قبل از اینکه سر نوزاد پدیدار شود، پزشک توصیه می‌کند که زور و تلاش برای هل دادن نوزاد به بیرون را متوقف کنید و نفس‌های کوتاهی بکشید. این شاید کار دشواری باشد که بعد از این همه تلاش و عذاب وقتی که دیگر خیلی به لحظه‌ی تولد نزدیک شده‌اید یکدفعه دست از زوردادن بردارید و نفس‌های کوتاه بکشید، اما این کار به پزشک کمک می‌کند با آرامش و آهستگی هر چه تمام‌تر و با کاهش احتمالی پارگی، سر نوزاد را بیرون بیاورد.
 بیشتر پارگی‌ها یا جراحاتی که در طول وضع حمل اتفاق می‌افتد، معمولاً در محل میاندوراه یا در نتیجه‌ی باز شدن بیشتر برش فرج روی می‌دهد. گاهی اوقات به خصوص وقتی نوزاد خیلی بزرگ باشد یا وضع حمل کاملا طبیعی داشته باشید، ممکن است جراحاتی در دیگر نقاط بدن چون دهانه‌ی رحم، دیوار‌ه‌های واژن، لب‌های فرج یا بافت‌های اطراف مجاری ادرار ایجاد شود. پزشک کانال تولد نوزاد را پس از زایمان معاینه می‌کند تا پارگی‌های احتمالی را بخیه زده و درمان کند. این پارگی‌ها معمولاً خیلی زود بهبود می‌یابند و تقریبا هرگز مشکلات مزمن و بلند مدتی را ایجاد نمی‌کنند.
مادران باردار می‌پرسند...
پرسش: «آیا واقعا به اپیزیوتومی نیاز دارم؟» 
پاسخ: «پاسخ این سؤال بستگی به عوامل مختلف و به علاوه نظر پزشک دارد. مشکل واقعی در پیش‌بینی این مسئله و همچنین مقدار پارگی میاندوراه در صورت برش نزدن فرج است. بسیاری از پزشکان معتقدند ترمیم برش کنترل شده، آسان‌تر از هر برش کنترل نشده‌ای است که خودبه خود ایجاد می‌شود و ممکن است پوست و ماهیچه‌های منطقه‌ی میاندوراه را پاره کند و از بین ببرد. همچنین برش اپیزیوتومی ایجادشده‌ی پزشک، به صورت دقیق و حساب شده و با زاویه‌ای است که در صورت امتداد و افزایش برش، صدمه‌ی کمتری به ماهیچه‌ها و بافت‌های اطراف ناحیه‌ی بین واژن و مقعد می‌زند. اگر پارگی به مقعد برسد، پارگی درجه‌ی سوم خوانده می‌شود که گاهی می‌تواند موجب بیماری و مشکلات مهمی چون بی‌اختیاری در دفع ادرار شود.

                                                                   زایمان طبیعی

اداره و کنترل مرحله‌ی دوم زایمانی که طولانی شده است


 اگر اولین زایمان شماست و مرحله‌ی دوم زایمان بیشتر از 2 ساعت طول کشیده (یا سه ساعت با بی‌حسی نخاعی)، یعنی زایمان طولانی شده است. اگر در حال زایمان دومین یا سومین نوزادتان هستید و مرحله‌ی دوم زایمان بیش از یک ساعت (بیش از 2 ساعت در بی‌حسی نخاعی) طول کشیده، پس زایمان‌تان طولانی تلقی می‌شود. 
طولانی شدن مرحله‌ی دوم زایمان، می‌تواند در نتیجه‌ی نبود انقباضات کافی یا عدم تناسب سری‌لگنی مادر باشد . گاهی اوقات سر نوزاد در وضعیتی قرار می‌گیرد که در جایی قفل می‌شود و گیر می‌کند. در این صورت به شما توصیه می‌شود که حالت و موقعیت قرارگیری‌تان را تغییر دهید تا فشار و زور مؤثرتر واقع شود. گاهی اوقات در این موارد، البته در صورتی که سر نوزاد به قدر کافی در کانال تولد پایین آمده باشد از فورسپس استفاده می‌شود. اما اگر هیچ راهی مؤثر واقع نشد، عمل سزارین انجام می‌شود.


لحظه‌ی بزرگ: تولد نوزاد


 زمانی که پوست سر نوزاد در فواصل بین انقباضات نمایان می‌شود، پزشک کمک می‌کند که در وضعیت مناسبی برای زایمان بهتر قرار بگیرید. هر چه در این شرایط بیشتر با زور خود نوزاد را به جلو و سمت بیرون هل دهید، ناحیه‌ی بین واژن و مقعد بیشتر و بیشتر کش می‌آید.
 با هر فشار و زور، سر نوزاد بیشتر پایین می‌آید تا اینکه سر از کانال تولد خارج می‌شود. پس از بیرون آمدن سر، پزشک می‌خواهد تا زور و فشار آوردن را متوقف کنید، همان طور که قبلاً توضیح دادیم، تا نوزاد آرام‌تر به دنیا بیاید و پارگی کمتری ایجاد شود.
 پزشک در این مرحله بررسی می‌کند تا مطمئن شود بند ناف، دور گردن نوزاد نپیچیده باشد. معمولاً پیچیده شدن بند ناف دور گردن جنین، امری متداول است و جای نگرانی نیست، چرا که پزشک قبل از بیرون آمدن مابقی بدن، بند ناف را به راحتی از دور گردن نوزاد برمی دارد.
 بعد از این اقدامات، پزشک راهنمایی‌تان می‌کند که مجددا بقیه‌ی بدن نوزاد را با زور خود به بیرون برانید. از آنجایی که سر نوزاد معمولاً بزرگ‌ترین و وسیع‌ترین قسمت است، در نتیجه وضع حمل بدن معمولاً راحت‌تر است. اولین قسمت بدن نوزاد که پس از سرش ظاهر می‌شود شانه‌های اوست. پس از خروج اولین شانه به شما داروی اکسی توسین یا سینتومترین تزریق می‌شود تا به خروج جفت کمک کند و خون کمتری از دست بدهید. 

حتما بخوانید: تغییرات سه ماه دوم بارداری


گاهی شانه‌های نوزاد در پشت استخوان شرمگاهی (پوبیک) گیر می‌کند و در نتیجه زایمان بقیه‌ی بدن بسیار سخت می‌شود. در چنین شرایطی که به دیستوشی شانه  معروف است، پزشک می‌تواند عملیات و اقدامات زیر را انجام دهد تا شانه‌ها را بیرون آورده و نوزاد را متولد کند. این روش‌ها شامل موارد زیرند:


    وارد آوردن فشار مستقیم به بالای استخوان شرمگاهی تا شانه‌ی گیر کرده به داخل هل داده شود؛
     خم کردن زانوها به عقب تا فضای بیشتری برای نوزاد و زایمان او ایجاد شود؛ 
     چرخاندن شانه‌های نوزاد با دست؛
    بیرون آوردن بازوی پشتی نوزاد در ابتدا
 دیستوشی‌شانه‌ها معمولاً در برخی زنان بی‌هیچ خطری اتفاق می‌افتد؛ اما برخی ویژگی‌ها و شرایط خاص علت بروز این مشکل است:
    بچه‌های خیلی بزرگ؛
    دیابت؛
    درد زایمان طولانی؛ 
     سابقه‌ی تولد نوزادان خیلی درشت یا سابقه‌ی دیستوشی شانه.

                                                                                     زایمان طبیعی


بیرون آوردن جفت


 پس از تولد نوزاد، سومین مرحله‌ی زایمان که همان تولد یا بیرون آوردن جفت است آغاز می‌شود. این مرحله که به پس از زایمان معروف است، حدود 5 تا 15 دقیقه طول می‌کشد. همچنان در این مرحله انقباضات رحمی دارید؛ اما با شدت خیلی کمتر. این انقباضات به جداشدن جفت از دیواره‌ی رحم کمک می‌کنند. پس از آن که عمل جداسازی انجام شد، جفت راه خود را به سمت دریچه‌ی واژن می‌پیماید و پزشک از شما می‌خواهد فشار ملایمی وارد کنید تا این جفت هم بیرون بیاید. بسیاری از خانم‌ها به دلیل هیجان و خستگی ناشی از وضع حمل این مرحله را به خاطر نمی‌آورند یا در آن لحظه توجه کمی به آن نشان می‌دهند.
ترمیم میاندوراه
 پس از خروج جفت، پزشک پارگی‌های دهانه رحم، واژن و فاصله‌ی بین واژن تا مقعد را معاینه می‌کند تا میزان بخیه‌های لازم و چگونگی ترمیم جراحات ناشی از پارگی‌ها یا اپیزیوتومی را بررسی کند. (در صورتی که بی‌حسی نخاعی انجام نداده باشید، پزشک به منظور بخیه زدن از نوعی داروی بی‌حسی موضعی در محل استفاده می‌کند تا احساس درد نکنید.)
پس از اتمام بخیه زدن، پزشک محل بخیه و میاندوراه را تمیز می‌کند و پس از باز کردن لوازم متصل به شما، یک پتوی گرم روی‌تان می‌اندازد تا استراحت کنید. همچنین ممکن است انقباضات خفیفی داشته باشید، اما وجود این انقباضات کاملا طبیعی است و در واقع به کاهش خون‌ریزی کمک می‌کند.

 

دوستانی که این مطلب را مطالعه کرده اند، از محصولات زیر نیز استقبال کرده اند

بسته آموزشی نابغه‌های کوچک (تولد تا 7 سالگی)

بسته آموزشی نابغه‌های کوچک (تولد تا 7 سالگی)

کودکان، همگی نابغه متولد می شوند و در بسیاری مواقع تنها کافی است تنها زمینه های شناسایی، رشد و شکوفایی آنها فراهم شود تا آنها بتوانند در زندگی خود بدرخشند.

بسته آموزشی بارداری طلایی

بسته آموزشی بارداری طلایی

پدر و مادر باید بدانند که تربیت از تولد شروع می‌شود و والدین بیشترین نقش را در 8 سال اول تولد دارند. بعد تا 12 سال این نقش کم رنگ، تا 18 سال کم رنگ تر و بعد از 18 سالگی تحت تأثیر عوامل محیطی، هم سالان و جامعه قرار می‌گیرند، والدین باید آگاه باشند با محکم کردن پایه‌های شخصیتی در همه‌ی زمینه‌های رشد، تنها در این سال‌ها فرصت دارند به تربیت فرزند خود بپردازند.

بسته آموزشی تقویت هوش جنین

بسته آموزشی تقویت هوش جنین

مجموعه آموزشی تقویت هوش جنین ، مطابق با آخرین یافته‌های دانشمندان بزرگ دنیا و برای اولین بار در ایران ارائه شده است. این مجموعه براساس متد پروفسور مکوتو شیچیدا از ژاپن، روی هوش‌های چندگانه جنین از جمله: هوش عاطفی، هوش شنیداری، هوش کلامی، هوش فضایی، هوش کوانتومی، هوش خوددرمانگر و همچنین حواس دهگانه جنین تمرکز دارد. مجموعه آموزشی تقویت هوش جنین شامل 2 جلد کتاب و 4 عنوان دی‌وی‌دی آموزشی به همراه فلش کارت های ای . اس. پی ، برچسب های تصویری و کتاب‌های صوتی، ارائه گردیده است.

دوستانی که این مطلب را مطالعه کرده اند، از مطالب زیر نیز استقبال کرده اند

جنین می فهمد!  باور کنید!

جنین می فهمد! باور کنید!

جنین می فهمد!  باور کنید! امروزه علم ثابت کرده است که هر تجربه کوچک می تواند در ذهن و جسم ما فعل و انفعال شیمیایی بوجود آورد و این فرآیند در طی دوران بارداری و پس از تولد نیز ادامه خواهد داشت. تجربه های سازنده در طول بارداری سبب پیدایش اندام ها و ذهن سالم می شود، حال آنکه تجربه های مخرب، اندام ها و ذهن بیمار را می آفریند.

هفته بیست وهفتم نوزادی

هفته بیست وهفتم نوزادی

هفته بیست وهفتم نوزادی

شیردادن به دو قلوها

شیردادن به دو قلوها

شیر دادن به دو قلوها شیردادن به دوقلوها ممکن است کاری دلهره آور و سخت به نظر برسد؛ اما بعضی خانم‌ها این کار را با موفقیت انجام می‌دهند. بدن می‌تواند همزمان شیر کافی برای دو نوزاد تولید کند، به خصوص اگر به دادن شیر خود به دو نوزاد اصرار داشته باشید.......

دردوران بارداری بوقلمون بخورید

دردوران بارداری بوقلمون بخورید

دردوران بارداری بوقلمون بخورید طبق نظر فدراسیون ملی بوقلمون امریکا در آمریکایی تقریبا در سال 11کیلو بوقلمون می‌‌خورد. ما می‌‌دانیم که شما هنوز از وجود بنیاد ملی بوقلمون تعجب می‌‌کنید ولی مطلب اینجاست که وقتی شما باردار هستید باید مقداری بوقلمون بخورید. بوقلمون منبع پروتئین است که چربی اش کم بوده و مملو از مواد غذایی سودمند برای شما و کودک در حال رشد شما است. فقط 28 گرم آن حدود 60 درصد پروتئین مورد نیاز شما را تامین می‌‌کند.

مغز شگفت انگیز انسان

مغز شگفت انگیز انسان

مغز شگفت انگیز انسان انسان فقط 500 سال است که می‌داند مغز کجاست. تا قبل از آن تصور بر این بود که انسان با استفاده از شکم و قلب خود فکر و احساس می‌کند. زیرا حواس فیزیکی، بیشتر از این طریق درک می‌شوند. فقط 20 سال است که انسان واقعاً به ماهیت مغز و نحوه‌ی عملکرد آن پی برده است.

هفته سی وهفتم نوزادی

هفته سی وهفتم نوزادی

هفته سی وهفتم نوزادی

نظرات

به این مطلب امتیاز دهید

تعداد کل امتیازات این مطلب 0

به چه موضوعی علاقه مندید؟

محصولات پیشنهادی مرتبط

عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبرنامه می توانید از جدیدترین مقالات، اخبار و محصولات سایت در ایمیل خود با خبر شوید...

به جمع کاربر ما بپیوندید